Porady tygodnia

1.MPP obowiązkowy dla wybranych transakcji

Od 1 listopada 2019 r. mechanizm podzielonej płatności (MPP) jest obowiązkowy dla faktur powyżej 15 tys. zł brutto, które dotyczą tzw. towarów i usług wrażliwych (np. paliwa, stal, węgiel, smartfony i tablety czy usługi budowlane). Wprowadzenie obowiązkowego MPP ma zapobiegać oszustwom w VAT przez przeciwdziałanie nadużyciom i oszustwom podatkowym oraz znikaniu podatników wraz z podatkiem zapłaconym im przez kontrahentów, ale nieodprowadzonym do budżetu państwa. Od 1 listopada wszyscy podatnicy, zarówno korzystający z dobrowolnego, jak i obowiązkowego MPP, mogą liczyć na istotne ułatwienia w stosowaniu mechanizmu.

„Funkcjonujący od ponad roku mechanizm podzielonej płatności okazał się skuteczną ochroną dla uczciwych podatników w eliminowaniu oszustw w VAT. Dlatego jestem pewien, że obowiązkowa postać mechanizmu zminimalizuje ryzyko znikania podatników wraz z zapłaconym im przez kontrahentów, a nieodprowadzonym podatkiem” – powiedział minister finansów, inwestycji i rozwoju Jerzy Kwieciński.

Obowiązkowy MPP, który wszedł w życie 1 listopada 2019 r., obejmuje towary i usługi głównie objęte do tej pory odwrotnym obciążeniem, czyli przeniesieniem obowiązku rozliczania VAT ze sprzedawcy na nabywcę lub odpowiedzialnością podatkową. W miejsce doraźnych rozwiązań pojawia się zatem systemowe rozwiązanie, które uszczelnia VAT dzięki eliminowaniu oszustw i nadużyć w tym podatku.
Tym samym stosowanie obowiązkowego MPP pozwoli na zabezpieczenie budżetu państwa przed ryzykiem nieodprowadzenia VAT przez dostawcę, z drugiej zaś strony uwolni kontrahentów od ryzyka uwikłania w schematy, które zmierzają do wyłudzenia tego podatku i podniesie bezpieczeństwo podatkowe transakcji.

Co będzie objęte obowiązkowym MPP

Chodzi w szczególności o płatności za:

  • paliwa,
  • stal, wyroby stalowe,
  • złom, odpady,
  • metale szlachetne (np. złoto, srebro) i nieszlachetne (np. miedź),
  • folię stretch,
  • tablety, smartfony, konsole,
  • usługi budowlane,
  • części i akcesoria do pojazdów silnikowych,
  • węgiel i produkty węglowe,
  • maszyny i urządzenia elektryczne oraz ich części i akcesoria.

Oprócz towarów i usług, generalnie objętych obecnie odwrotnym obciążeniem i odpowiedzialnością podatkową, z uwagi na zdiagnozowane nieprawidłowości, obowiązkowym MPP będą objęte również inne transakcje.
Ich szczegółowy wykaz zawiera załącznik nr 15 do ustawy o VAT.

Kiedy stosuje się obowiązkowy MPP

Kiedy faktury za transakcje spełniają łącznie następujące warunki:

  • należność ogółem, która wynika z faktury (tj. wartość brutto całej faktury) przekracza 15 tys. zł,
  • choćby jedna pozycja na fakturze dotyczy towarów lub usług wrażliwych (określonych w załączniku nr 15 do ustawy o VAT),
  • sprzedawca i nabywca są podatnikami VAT.

Faktury opiewające na kwoty poniżej 15 tys. zł będą podlegały rozliczeniu na ogólnych zasadach.

Wystawca faktury, do której ma być stosowany obowiązkowy MPP, musi umieszczać na niej adnotację „mechanizm podzielonej płatności”, która sygnalizuje obowiązek zastosowania tego mechanizmu. Podatnik VAT, który otrzyma fakturę VAT z adnotacją „mechanizm podzielonej płatności”, musi zapłacić wynikającą z niej należność w MPP za pomocą specjalnego komunikatu przelewu. Dotyczy to wyłącznie kwoty należności z tytułu nabycia towarów lub usług, które są objęte obowiązkowym MPP.

Za naruszenie wprowadzonych przepisów (obowiązkowe oznaczenie faktury i zapłata w MPP) grożą sankcje w podatku VAT (dodatkowe zobowiązanie podatkowe w wysokości 30% kwoty podatku wykazanej na tej fakturze), w podatkach dochodowych (utrata prawa do zaliczenia wydatku do kosztów uzyskania przychodu), jak też kary określone w Kodeksie karnym skarbowym.

Dla kogo niezbędne konta firmowe

W związku z wejściem obowiązkowego MPP czynni podatnicy VAT, którzy świadczą usługi lub dostarczają towary (z załącznika nr 15 ustawy o VAT) oraz ich nabywcy, będą zobowiązani do posiadania firmowego rachunku bankowego. Transakcje objęte obowiązkowym MPP muszą być realizowane przez rachunki rozliczeniowe założone dla działalności gospodarczej, czyli konta firmowe.

Ułatwienia dla wszystkich stosujących MPP

Podatnicy, zarówno korzystający z dobrowolnego, jak i obowiązkowego MPP, od 1 listopada mogą liczyć na ważne ułatwienia w działalności. Chodzi o możliwość:

  • opłacania z rachunku VAT, poza podatkiem VAT oraz VAT z faktur otrzymywanych od kontrahentów, również należności z tytułu podatków dochodowych, akcyzy, cła, VAT od importu oraz składek ZUS,
  • stosowania mechanizmu do zaliczek wnoszonych przed wystawieniem faktury,
  • przelewu płatności jednym komunikatem za więcej niż jedną fakturę,
  • stosowania MPP przy wzajemnych potrąceniach i kompensatach.

Podstawa prawna

  • Ustawa z dnia 9 sierpnia 2019 r. o zmianie ustawy o VAT oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1751).
    Źródło: Ministerstwo finansów

2.Mały ZUS – korzystne zmiany dla przedsiębiorców

Minął termin konsultacji publicznych projektu ustawy o zmianie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej. Zakłada on dokonanie modyfikacji wysokości progu przychodu umożliwiającego skorzystanie z ulgi oraz wprowadza możliwość ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne w oparciu o uzyskany dochód. Zdaniem BCC, każde działanie ustawodawcy liberalizujące dotychczasowe obciążenia jest pozytywne. Proponowane zmiany mają objąć, jak wskazuje uzasadnienie do projektu ustawy, ok. 320 tys. najmniejszych przedsiębiorców, co w realiach obecnego systemu fiskalnego należy postrzegać, jako krok w dobrym kierunku.
Firmy, których przychód w 2019 r. nie przekroczy progu 120 tys. zł, a dochód nie będzie większy niż 6 tys. zł miesięcznie, uzyskają możliwość odprowadzania składek do ZUS w wysokości uzależnionej od dochodu oraz składek niższych niż ma to miejsce w przypadku opłacania pełnej składki ZUS. Prawo do skorzystania z obniżonej składki na ubezpieczenia społeczne będzie przysługiwać przedsiębiorcom, którzy w poprzednim roku kalendarzowym osiągnęli przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej nie przekraczający 120 tys. zł, z zastrzeżeniem, iż dana działalność była prowadzona przez cały rok lub też przy proporcjonalnym wyliczeniu względem dni prowadzenia działalności.

Z punktu widzenia przedsiębiorcy :

  • Liczba przedsiębiorców, o których zwiększy się grono uprawnionych do płacenia niższych składek ZUS, nie poszerzy się diametralnie.
  • Niewielkie korzyści z opisywanej zmiany odniosą także dotychczas korzystający z małego ZUS-u, którzy osiągali stosunkowo niski dochód w przeliczeniu na miesiąc.
  • Chęć korzystania z małego ZUS-u będzie można zgłosić do końca stycznia, a nie, jak dotychczas, w ciągu 7 dni od 1 stycznia.
  • Z ulgi nie będzie można korzystać bezterminowo, a jedynie w okresie 36 miesięcy, w ciągu kolejnych 60 miesięcy prowadzenia działalności – tzn. pozostaje zasada taka jak dotychczas przy składkach od przychodu.
  • Objęci nową regulacją muszą pamiętać o tym, iż opłacanie niższych składek przełoży się w przyszłości na niższe potencjalne emerytury czy renty.

Obecnie możliwość skorzystania z tzw. „małego ZUS-u” jest uzależniona od spełnienia warunku nieosiągnięcia rocznego przychodu, który przekraczałby 30-krotność kwoty minimalnego wynagrodzenia obowiązującego w roku poprzednim. Proponowane zmiany mają na celu umożliwienie skorzystania z obniżonych składek ZUS przedsiębiorcom, którzy w poprzednim roku kalendarzowym osiągnęli przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej nie wyższy niż 120 tys. zł. Tym samym, zakłada się zmianę dotychczasowego warunku, którego spełnienie umożliwiało skorzystanie z tzw. małego ZUS-u. Nowy wskaźnik ma przyjąć wartość wyrażoną kwotowo, co będzie powodowało, iż przestanie on być uzależniony od podstawy, według której był on wyliczany dotychczas tj. minimalnego wynagrodzenia obowiązującego w roku poprzednim. Nowa postać wskaźnika może spowodować jego większą „sztywność”, choć nie sposób stwierdzić, iż nie będzie on ulegał kolejnym zmianom.
Zmiany niosą również dodatkowy obowiązek dla przedsiębiorców – oprócz dotychczas istniejącego obowiązku udostępniania informacji o osiągniętym, rocznym przychodzie z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej, a także o podstawie wymiaru składek, przedsiębiorca będzie zobowiązany do przedłożenia danych dotyczących dochodu oraz form opodatkowania. Obowiązek będzie mógł być wykonywany jako element w imiennym raporcie miesięcznym albo w deklaracji rozliczeniowej.
Projekt ustawy zakłada również wydłużenie terminu zgłoszenia chęci korzystania z małego ZUS-u. Proponowana zmiana zakłada, że chęć korzystania z małego ZUS-u będzie można zgłosić do końca stycznia, a nie, jak dotychczas, w ciągu 7 dni od 1 stycznia. Zdecydowanie wydłuży to czas przysługujący przedsiębiorcom w tym zakresie, co powoduje, iż dostaną oni dłuższy termin do załatwienia formalności związanych ze zgłoszeniem.

Źródło: Business Centre Club

Porady tygodnia

1.Od 1 listopada likwidacja odwrotnego obciążenia

Z dniem 1 listopada 2019 r. zostaną uchylone art. 17 ust. 1 pkt 7 i 8, art. 17 ust. 1c-1h oraz art. 17 ust. 2a i 2b ustawy o VAT. Tym samym zlikwidowane zostanie stosowanie mechanizmu odwrotnego obciążenia między podatnikami krajowymi. Związane jest to z objęciem transakcji, podlegających obecnie mechanizmowi odwrotnego obciążenia, obowiązkiem stosowania mechanizmu podzielonej płatności.

W związku z tą zmianą:

  • nowe brzmienie otrzymają przepisy art. 86 ust. 2 pkt 4 lit. a i b ustawy o VAT, regulujące zasady odliczenia VAT od transakcji objętych odwrotnym obciążeniem; zmiany polegać będą na usunięciu z tych przepisów odwołań do, odpowiednio, art. 17 ust. 1 pkt 8 oraz art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT;
  • uchylony zostanie art. 101a ustawy o VAT regulujący zasady składania informacji podsumowujących VAT-27, składanych obecnie przez podatników dokonujących dostaw towarów lub świadczących usługi, dla których na podstawie przepisów art. 17 ust. 1 pkt 7 i 8 ustawy o VAT podatnikami są nabywcy;
  • uchylony zostanie art. 102 ust. 3 ustawy o VAT zawierający delegację ustawową do wydania rozporządzenia w sprawie wzoru informacji podsumowującej w obrocie krajowym;
  • nowe brzmienie otrzyma art. 106e ust. 1 pkt 18 ustawy o VAT, w związku z tym od 1 listopada 2019 r. faktury dokumentujące transakcje krajowe (tj. między polskimi podatnikami) nie będą już musiały zawierać wyrazów “odwrotne obciążenie”. Wyjątkiem będą faktury wystawiane w listopadzie lub później, dotyczące dostaw lub usług dokonanych do 31 października 2019 r. (art. 10 ustawy zmieniającej z 9 sierpnia 2019 r.);
  • uchylony zostanie art. 108 ust. 4 ustawy o VAT – określający zasady zapłaty podatku w przypadku dostawy objętej odwrotnym obciążeniem;
  • nowe brzmienie otrzyma art. 99 ust. 9 ustawy o VAT, określający zasady rozliczania transakcji objętych odwrotnym obciążeniem, gdy podatnik nie składa deklaracji VAT-7/VAT-7K.

2.Zapłata na rachunek nieuwzględniony w rejestrze podatników VAT nie będzie kosztem

Od 1 stycznia 2020 r. zapłata dokonana na rachunek kontrahenta niewymieniony w rejestrze podatników VAT (biała lista podatników VAT) nie będzie kosztem podatkowym. Wyłączenie będzie dotyczyło sytuacji, w których kwota należności będzie przekraczała 15 000 zł. Jak się na to przygotować?

Przedsiębiorcy i ich służby finansowo-księgowe, by przygotować się do tych zmian, powinni opracować odpowiednie procedury. W ramach tych procedur osoby dokonujące płatności powinny mieć obowiązek sprawdzania, czy kontrahent wskazany na fakturze oraz rachunek, na który jest dokonywana zapłata, znajdują się w wykazie VAT.

Sprawdzenie rachunków w wykazie

Już teraz należy zacząć sprawdzanie, czy rachunki rozliczeniowe, na które dokonuje się wpłat, są w wykazie prowadzonym przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej. Wykaz dostępny jest na stronie internetowej Ministerstwa Finansów oraz w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG). Wykaz zastąpił dotychczas funkcjonujące listy podatników: zarejestrowanych, niezarejestrowanych oraz wykreślonych i przywróconych do rejestru VAT. Podmioty można wyszukiwać po nazwie podmiotu, numerze NIP, REGON lub po numerze konta bankowego przedsiębiorcy. Ze sprawdzaniem rachunków w przypadku dużych przedsiębiorców mających setki kontrahentów warto się pospieszyć, ponieważ możliwe jest złożenie do wykazu 10 zapytań dziennie o maksymalnie 30 podmiotów jednocześnie, co daje łącznie 300 podmiotów.

Jeżeli w wykazie nie ma rachunku kontrahenta, warto skontaktować się z wystawcą faktury, by wskazał rachunek znajdujący się w wykazie. Można to robić już teraz, mimo tego że do 31 grudnia 2019 r. płatności na rachunek inny, niż podany w wykazie, nie są wyłaczone z kosztów.

Przedsiębiorcy przyjmujący płatności powyżej 15 000 zł, powinni także sprawdzić na białej liście podatników VAT, czy numery rachunków ich firmy zgłoszone w urzędzie skarbowym (w przypadku spółki zarejestrowanej w KRS) albo za pośrednictwem CEIDG (w przypadku jednoosobowej działalności gospodarczej) są prawidłowe. Po 1 stycznia 2020 r. brak lub błędny rachunek narazi bowiem ich kontrahentów na sankcje.

Zawiadomienie fiskusa

Jeżeli po 1 stycznia 2020 r. przedsiębiorca dokona przez pomyłkę lub z konieczności wpłaty:

  • na rachunek rozliczeniowy nieujęty w wykazie, i
  • przekraczającej 15 000 zł,

powinien być przygotowany na konieczność zawiadomienia o tym fiskusa w terminie 3 dni. W tym celu konieczne będzie także ustalenie właściwego dla wystawcy faktury urzędu skarbowego. Przy tym właściwy urząd skarbowy należy ustalić według miejsca zamieszkania lub siedziby kontrahenta. Może to być w praktyce kłopotliwe, co więcej dany wystawca faktury może podlegać pod wyspecjalizowany urząd skarbowy. Przed zapłaceniem faktury warto będzie zatem poprosić wystawcę faktury o wskazanie, pod który urząd skarbowy podlega.

Ustawodawca nie przedstawił wzoru takiego zawiadomienia. Podatnik będzie zatem obowiązany opracować samodzielnie taki wzór. Od przyszłego roku w przypadku niezłożenia takiego zawiadomienia w opisanych wypadkach wydatek należy objąć wyłączeniem z kosztów określonym w art. 22p updof i art. 15d updop .

Porady tygodnia

1.Od października nowa skala podatkowa

Prezydent RP podpisał ustawę obniżającą stawkę podatku w skali podatkowej, z 18% do 17%, przy jednoczesnym pozostawieniu stawki 32% dla dochodów przekraczających 85 528 zł.

Nowa stawka podatkowa będzie dotyczyć wszystkich podatników, którzy uzyskują dochody, podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych przy zastosowaniu skali podatkowej, w tym również emerytów, rencistów oraz przedsiębiorców, którzy w zakresie przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej nie wybrali podatku liniowego, czy też ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych. Szacuje się, że beneficjentami zmian będzie około 25 mln podatników. W ustawie określone zostały również na nowo elementy wzorów matematycznych umożliwiających obliczenie kwoty zmniejszającej podatek, przy jednoczesnym pozostawieniu bez zmian zasad ustalania tej kwoty.

Ustawa wprowadza również regulacje, które określają nową wysokość podwyższonych miesięcznych oraz rocznych kosztów pracowniczych.  W odniesieniu do pracowników, którzy uzyskują przychód z pracy z tytułu jednej umowy o pracę, podwyższono koszty podstawowe z 111,25 zł miesięcznie do 250 zł miesięcznie, natomiast  w skali roku z 1 335 zł do 3 000 zł.

W przypadku pracowników, którzy uzyskują przychody z pracy równocześnie z kilku umów, koszty za rok podatkowy nie mogą przekroczyć 4 500 zł. Koszty uzyskania przychodów dla pracowników dojeżdżających z poza innej miejscowości niż ta, w której znajduje się zakład pracy, zostały zwiększone z 139,06 zł miesięcznie do 300 zł miesięcznie, natomiast za rok podatkowy wyniosą łącznie nie więcej niż 3 600 zł. Koszty te w przypadku wieloetatowców, dojeżdżających z innej miejscowości do zakładu pracy oraz podatników nie otrzymujących dodatku za rozłąkę nie mogą przekroczyć 5 400 zł.

Ustawa wchodzi w życie co do zasady 1 października 2019 r. Z dniem 1 stycznia 2020 r. wejdą w życie przepisy art. 1 pkt. 1-3 i 5 i art. 7 ust. 2.

Źródło: www.prezydent.gov.pl

2.VAT 2019: Nowe klasyfikacje towarów i usług

Nowe przepisy zmieniające zasady klasyfikacji towarów i usług oraz stosowania stawek VAT wejdą w życie 1 listopada 2019 r., lecz – co do zasady – będą stosowane dopiero od 1 kwietnia 2020 r.

W okresie od 1 listopada 2019 r. do 31 marca 2020 r. stosowana będzie większość obecnie obowiązujących przepisów dotyczących używania obniżonych stawek VAT (art. 7 ust. 2 ustawy zmieniającej z 9 sierpnia 2019 r.). Do 31 marca 2020 r. do klasyfikacji towarów i usług będzie stosowana PKWiU 2008. Wyjątek dotyczy przepisów określających nowy zakres stosowania obniżonych stawek podatku VAT dla książek, gazet, dzienników i czasopism.

Dopiero od 1 kwietnia 2020 r. na nowo zostanie określony zakres stosowania obniżonych stawek VAT w wysokości 5 i 8. Najważniejsze z tych zmian polegać będą na:

  1. nadaniu całkowicie nowego brzmienia załącznikom nr 3 i 10 do ustawy o VAT, w których wymienione są towary i usługi opodatkowane podatkiem VAT według stawki 5 i 8,
  2. określeniu stawki 8 dla czynności dokonywanych w ramach szeroko pojętej działalności gastronomicznej,
  3. przeniesieniu do ustawy o VAT podstawy prawnej stosowania stawki 8 do robót konserwacyjnych.

Zmianom tym towarzyszyć będzie rezygnacja z obecnie stosowanych w ustawie o VAT symboli PKWiU z 2008 r. Symbole te zostaną zastąpione odpowiednimi:

  1. symbolami CN – w przypadku towarów, oraz
  2. symbolami PKWiU z 2015 r. – w przypadku usług.

Nowe klasyfikacje i stawki VAT będą stosowane od 1 listopada 2019 r. przez organy podatkowe, które będą na wniosek podatnika wydawać WIS.

Zmianę należy ocenić zasadniczo pozytywnie. Podatnicy otrzymali dodatkowy czas na przygotowanie się do zmian. Zasady ustalania stawek zostały uproszczone w porównaniu z obecnie obowiązującymi regulacjami. Na wiele produktów stawka zostanie obniżona. Ponadto będzie można wystąpić z wnioskiem o klasyfikację towarów i usług oraz ustalenie stawki VAT.

Z tymi zmianami wiążą się również negatywne konsekwencje, np. nowa klasyfikacja CN, z którą do tej pory mieli do czynienia tylko importerzy. Ponadto obniżce stawek VAT towarzyszą również podwyżki. Ale ostateczny bilans tych zmian powinien być pozytywny.

Porady tygodnia

1.Nie będzie oddłużenia w przypadku celowej niewypłacalności

Prezydent podpisał nowelizację ustawy Prawo upadłościowe. Nie będzie możliwości oddłużenia, jeżeli upadły doprowadził do swojej niewypłacalności w sposób celowy, chyba, że będzie to uzasadnione względami słuszności.
Zgodnie z art. 491 (4) ust. 1 prawa upadłościowego sprzed nowelizacji ,,Sąd oddala wniosek o ogłoszenie upadłości, jeżeli dłużnik doprowadził do swojej niewypłacalności lub istotnie zwiększył jej stopień umyślnie lub wskutek rażącego niedbalstwa”.

– Pierwsza wersja projektu ustawy zupełnie wyłączała tę zasadę. Staliśmy na stanowisku, iż powinna ona zostać przywrócona. Po konsultacjach i pracach nad projektem tak się rzeczywiście stało – mówi mec. Adrian Zwoliński, ekspert Konfederacji Lewiatan.

Oddłużenia nie będzie jeżeli upadły doprowadził do swojej niewypłacalności lub istotnie zwiększył jej stopień w sposób celowy, w szczególności przez trwonienie części składowych majątku oraz celowe nieregulowanie wymagalnych zobowiązań, przy czym oddłużenie będzie możliwe, jeżeli będzie uzasadnione względami słuszności lub względami humanitarnymi.

– Samo przywrócenie zasady, która obowiązywała przy oddłużeniu, oceniamy pozytywnie, chociaż nowa formuła przybrała formę, która ma kilka negatywnych rozwiązań w stosunku do pierwotnej wersji. Przykładowo wskazać można na wymóg ,,celowego” doprowadzenia do niewypłacalności (takie przypadki są m.in. trudne do wykazania), czy wyjątek, iż świadome doprowadzenie do niewypłacalności pozwoli na oddłużenie jeżeli będzie uzasadnione względami słuszności lub względami humanitarnymi (trudno wskazać na względy humanitarne, które tłumaczyłyby np.: celowe nieregulowanie wymagalnych zobowiązań) – dodaje Adrian Zwoliński.

2.VAT 2019: Warunki stosowania obowiązkowego mechanizmu podzielonej płatności

Do 31 października 2019 r. korzystanie z mechanizmu podzielonej płatności jest zawsze dobrowolne, tzn. jest uprawnieniem podatników, którzy otrzymują fakturę z wykazaną kwotą VAT (art. 108a ust. 1 ustawy o VAT). Obecnie podatnicy otrzymujący fakturę z wykazaną kwotą VAT zawsze mają wybór, czy opłacić ją z wykorzystaniem mechanizmu podzielonej płatności czy w inny sposób. Z dniem 1 listopada 2019 r. częściowo się to zmieni, gdyż dodane zostaną przepisy określające obowiązkowe stosowanie mechanizmu podzielonej płatności. Od tego dnia stosowanie mechanizmu podzielonej płatności będzie niekiedy obowiązkiem podatników otrzymujących fakturę z wykazaną kwotą VAT.

Obowiązek stosowania mechanizmu podzielonej płatności będzie istnieć w przypadku dokonywania płatności za nabyte towary lub usługi, jeżeli łącznie spełnionych będzie pięć warunków:

Lp

Warunki uprawniające do stosowania obowiązkowego mechanizmu podzielonej płatności

1

Podatnik VAT otrzymał fakturę z wykazaną kwotą podatku VAT albo przekazuje całość lub część zapłaty przed dokonaniem dostawy towarów lub wykonaniem usługi

2

Otrzymana faktura dokumentuje nabycie towarów lub usług wymienionych w nowym załączniku nr 15 do ustawy o VAT albo nabycia towarów lub usług wymienionych w nowym załączniku nr 15 do ustawy o VAT dotyczy kwota płacona przed dokonaniem dostawy towarów lub wykonaniem usługi

3

Kwota należności na tej fakturze stanowi kwotę, o której mowa w art. 19 pkt 2 ustawy – Prawo przedsiębiorców, a więc 15 000 zł, albo kwotę tę stanowi całość lub część zapłaty przed dokonaniem dostawy towarów lub wykonaniem usługi

4

Płatność nie jest dokonywana w drodze potrącenia, o którym mowa w art. 498 Kodeksu cywilnego; to wyłączenie będzie mieć zastosowanie w zakresie, w jakim kwoty należności są potrącane (art. 108a ust. 1d ustawy o VAT)

5

Płatność nie wynika z faktury dokumentującej transakcje realizowane w wykonaniu umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z 19 grudnia 2008 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym (j.t. Dz.U. z 2017 r. poz. 1834 ze zm.), jeżeli podmiot, na rzecz którego dokonywana jest płatność, na dzień dostawy był:

· partnerem prywatnym, z którym podmiot publiczny zawarł umowę o partnerstwie publiczno-prywatnym, lub

· jednoosobową spółką partnera prywatnego albo spółką kapitałową, której jedynymi wspólnikami są partnerzy prywatni, z którą podmiot publiczny zawarł umowę o partnerstwie publiczno-prywatnym (art. 108a ust. 1e ustawy o VAT).

Porady tygodnia

1.Ulga na złe długi w PIT i CIT

Od 1 stycznia 2020 r. wierzyciele zyskają możliwość pomniejszenia podstawy opodatkowania o kwotę wierzytelności, jeżeli wierzytelność ta nie zostanie uregulowana lub zbyta w jakiejkolwiek formie w ciągu 90 dni od dnia upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub fakturze (rachunku). Tak zwana ulga na złe długi zostanie wprowadzona zarówno w podatku dochodowym od osób prawnych, jak i fizycznych i ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Złe długi – stan obecny

W podatku dochodowym, obowiązuje zasada, że przychodem są kwoty należne choćby faktycznie nie zostały otrzymane. Ma to ten skutek, że przychód podatkowy powstaje niezależnie od tego, czy została zapłacona należność wynikająca z tego przychodu. Jest to w oczywisty sposób niekorzystne dla wierzycieli, którym dłużnicy zalegają z wypłaceniem należności. Z kolei analogiczne zastosowanie opisanej zasady oznacza, że zalegający d łużnicy, uprawnieni są do obniżania przychodu do opodatkowania o niezapłacone wierzycielowi kwoty z tytułu dokonanych operacji gospodarczych. Przy tym b rak terminowej zapłaty za towary lub usługi, jak również długie oczekiwanie na nią, oznacza szereg negatywnych konsekwencji dla wierzycieli i prowadzi do tzw. zatorów płatniczych.

Skutki wprowadzenia ulgi na złe długi w podatkach dochodowych

Od 1 stycznia 2020 r. wierzyciele pomniejszą podstawę opodatkowania o kwotę wierzytelności w przypadku, w którym wierzytelność nie zostanie uregulowana lub zbyta w jakiejkolwiek formie w ciągu 90 dni od dnia upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub fakturze (rachunku). Z kolei dłużnicy będą mieli obowiązek doliczenia do podstawy opodatkowania kwoty nieuregulowanego zobowiązania, co ma ich motywować do zapłaty (zob. art. 26i updof, art. 18f updop i art. 11 ust 4-19 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne – w brzmieniu projektowanym od 1 stycznia 2020 r. ).

Warto dodać, że u lga na złe długi jest rozwiązaniem wprowadzonym na wzór ulgi obowiązującej już w zakresie VAT. Nowe przepisy wprowadzone w podatkach dochodowych mają rozwiązać kwestie tzw. “nieściągalnych wierzytelności” na wzór rozwiązania przyjętego w podatku od towarów i usług.

Oczywiście po pomniejszeniu podstawy opodatkowania może dojść do sytuacji w której

  1. dłużnik zapłaci wierzytelność lub
  2. wierzyciel wierzytelność sprzeda.

W takim wypadku, wierzyciel będzie musiał zwiększyć podstawę opodatkowania oraz zapłacić podatek w rozliczeniu za okres, w którym należność została uregulowana (zbyta). Natomiast dłużnik, który ureguluje zobowiązanie, będzie miał prawo do korekty zwrotnej w rozliczeniu za okres, w którym zobowiązanie zostanie uregulowane.

Warunki uprawniające do zastosowania ulgi na złe długi

Prawo do ulgi będzie przysługiwało pod warunkiem, że:

  1. wierzyciel i dłużnik podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu,
  2. wobec dłużnika nie będzie prowadzone postępowanie restrukturyzacyjne lub likwidacyjne,
  3. faktura dokumentująca wierzytelność zostanie wystawiona w czasie przewidzianym w ustawie (zob. niżej).

Opisane warunki muszą być przy tym spełnione łącznie, aby można było skorzystać z ulgi.

Ulga na złe długi będzie miała zastosowanie tylko, jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym została wystawiona faktura (rachunek) lub została zawarta umowa nie upłynęły 2 lata. Przy tym w przypadku, gdy rok kalendarzowy wystawienia faktury jest inny niż rok zawarcia umowy, nie mogą upłynąć 2 lata, licząc od końca roku kalendarzowego późniejszej z tych czynności.

Za dodatkowy warunek należy także uznać brak powiązań kapitałowych między dłużnikiem a wierzycielem. Podmioty powiązane z ulgi nie będą więc mogły skorzystać (w zakresie wzajemnych transakcji).

Stosowanie ulgi – przepisy przejściowe

Ulgę na złe długi będzie można stosować do transakcji handlowych, których termin zapłaty upływa po dniu 31 grudnia 2019 r. (art. 16. ustawy nowelizującej). Przy tym w przypadku podatników CIT, których rok podatkowy jest inny niż rok kalendarzowy i rozpocznie się przed dniem 1 stycznia 2020 r., przepisy o uldze mają zastosowanie począwszy od roku podatkowego rozpoczynającego się po 31 grudnia 2019 r., w odniesieniu do transakcji handlowych, w przypadku których termin zapłaty upływa po dniu 31 grudnia 2019 r. (art. 17 ust 2 ustawy  nowelizującej).

Podsumowanie

Z powodu możliwości zastosowania ulgi na złe długi dodatkowo rośnie znaczenie terminowej zapłaty zobowiązań przez dłużników. Skutki niepłacenia na czas swoich długów będą od 1 stycznia 2020 r. coraz  bardziej dotkliwe dla dłużników. Dlatego warto rozważyć pozyskanie zewnętrznego źródła finansowania (np. kredytu w rachunku bieżącym) by nie dopuścić do powstania zaległości w płaceniu zobowiązań.

2.Wkrótce kolejne zmiany w VAT

1 września 2019 r. wchodzą w życie zmiany w VAT wprowadzane ustawą z 4 lipca 2019 r. Zmiany ograniczają możliwość korzystania ze zwolnienia podmiotowego z VAT oraz wprowadzają nową definicję pierwszego zasiedlenia (bardziej dostosowaną do wymogów prawa unijnego).

Ustawa z 4 lipca 2019 r. wchodzi w życie 1 września 2019 r., ale część regulowanych jej przepisami rozwiązań wejdzie w życie w późniejszych terminach.

Na podstawie przepisów tej ustawy od 1 stycznia 2020 r. zostaną wprowadzone:

  • zakaz wystawiania faktury do paragonu niezawierającego NIP-u nabywcy (art. 106b ust. 5 ustawy o VAT),
  • dodatkowe zobowiązanie podatkowe za naruszenie zakazu wystawiania faktur do paragonów niezawierających NIP-u nabywcy (art. 106b ust. 6 ustawy o VAT),
  • sankcje w postaci dodatkowego zobowiązania podatkowego za ujęcie w ewidencji faktury wystawionej na podstawie paragonu niezawierającego NIP-u nabywcy (art. 109a ustawy o VAT).

Kolejne zmiany wprowadzane tą ustawą wejdą w życie 1 kwietnia 2020 r. i będą dotyczyły:

  • likwidacji obowiązku składania informacji podsumowujących w obrocie krajowym (art. 18c ust. 1 pkt 1, wykreślenie art. 101a ustawy o VAT),
  • rozliczeń importu towarów – rezygnacja z obowiązku przedstawiania dokumentów potwierdzających rozliczenie podatku należnego z tytułu importu towaru w deklaracji podatkowej (art. 33a ustawy o VAT),
  • ulgi na złe długi (art. 89a ustawy o VAT),
  • obowiązku składania deklaracji VAT wraz z ewidencją VAT w formacie dokumentu elektronicznego JPK_VAT, a także sankcji za nieprawidłowości w składaniu deklaracji i ewidencji w formacie JPK (art. 99 ust. 11c, art. 109 ust. 3b3k ustawy o VAT).

Porady tygodnia

1.Dla kogo obowiązkowy split payment

Od 1 listopada 2019 r. obowiązkowy split payment będzie dotyczyć branż, które są obecnie objęte reżimem odwrotnego obciążenia oraz zakresem odpowiedzialności podatkowej. Chodzi o branże stalową, paliwową, usług budowlanych i przenoszenia uprawnień do CO2.

Ze względu na zdiagnozowane nieprawidłowości mechanizmem tym objęte będą także transakcje, których przedmiotem są:

  • części i akcesoria do pojazdów silnikowych,
  • węgiel i produkty węglowe,
  • maszyny i urządzenia elektryczne, ich części i akcesoria.

Wykaz towarów objętych obowiązkowym split payment będzie zamieszczony w załączniku nr 15 do ustawy o VAT.

To, czy split payment zostanie obowiązkowo zastosowany do danej transakcji, będzie wynikać z odpowiedniej informacji zamieszczonej na fakturze.

Dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 15 do ustawy o VAT split payment będzie obowiązkowy, gdy kwota należności ogółem z faktury przekroczy 15 000 zł.

Uwaga

Wprowadzenie obowiązkowego split payment oznacza jednocześnie likwidację odwrotnego obciążenia oraz zmianę zasad stosowania odpowiedzialności podatkowej.

2.Świadectwo pracy będzie zawierało kod QR

Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej chce ułatwić osobom z dysfunkcją wzroku odczytywanie informacji zawartych w świadectwie pracy. W związku z tym każda strona świadectwa pracy zostanie wyposażona w stały fotokod (kod QR). Takie rozwiązanie przewiduje projekt nowelizacji rozporządzenia w sprawie świadectwa pracy.

Potrzeba nowelizacji rozporządzenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z 30 grudnia 2016 r. w sprawie świadectwa pracy wynika przede wszystkim ze zmian w Kodeksie pracy, które mają wejść w życie od 7 września 2019 r. Ponadto uwzględnia zmiany wynikające z nowelizacji Kodeksu pracy dokonanej ustawą z 10 stycznia 2018 r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze skróceniem okresu przechowywania akt pracowniczych oraz ich elektronizacją (Dz.U. z 2018 r. poz. 357). Ustawa ta wprowadziła do Kodeksu pracy dla pracodawców m.in. obowiązek wydania kopii całości lub części dokumentacji pracowniczej (w skład której wchodzi także świadectwo pracy). Weszła ona w życie od 1 stycznia 2019 r. Projektowane rozporządzenie przewiduje także nowe rozwiązanie mające na celu zwiększenie niezależności na rynku pracy osób niepełnosprawnych z dysfunkcją narządu wzroku.

Każda strona pomocniczego wzoru świadectwa pracy zostanie bowiem wyposażona w domyślny stały fotokod (kod QR) w prawym górnym rogu strony. Kod będzie obejmował: rodzaj dokumentu, numer strony i jej orientację oraz ogólną liczbę stron. Ponadto na pierwszej stronie wzoru zakodowana treść obejmowałaby również pouczenie, o możliwości sprostowania świadectwa pracy. Natomiast kod na ostatniej stronie wzoru zawierałby również informację o miejscu złożenia podpisu. Są to dane stałe, więc mogą zostać uwzględnione w pomocniczym wzorze świadectwa pracy. Osoby używające odpowiednio oprogramowanych urządzeń przenośnych (np. smartfonów) będą mogły bez ponoszenia dodatkowych kosztów skanować i odczytywać fotokody. Dzięki temu rozwiązaniu np. były pracownik z dysfunkcją wzroku zidentyfikuje świadectwo pracy, a w razie konieczności jego dostarczenia nowemu pracodawcy, będzie miał pewność co do kompletności dokumentu. Natomiast osoba z dysfunkcją wzroku, która sporządzi świadectwo, będzie mogła po wydrukowaniu dokumentu samodzielnie go zidentyfikować i podpisać.

Od 7 września 2019 r. z art. 97 § 21 Kodeksu pracy będzie wynikać, że pracownik będzie mógł w ciągu 14 dni od otrzymania świadectwa pracy wystąpić z wnioskiem do pracodawcy o sprostowanie świadectwa pracy. W razie nieuwzględnienia tego wniosku przez pracodawcę pracownikowi będzie przysługiwało, w ciągu 14 dni od zawiadomienia o odmowie sprostowania świadectwa pracy, prawo wystąpienia z żądaniem sprostowania świadectwa pracy do sądu pracy. Obecnie pracownik ma 7 dni na wystąpienie do pracodawcy, a następnie do sądu pracy o sprostowanie świadectwa pracy. Takie terminy zawiera również § 2 ust. 2 rozporządzenia w sprawie świadectwa pracy. Dlatego trzeba te terminy dostosować do nowych regulacji Kodeksu pracy. Ponadto z pouczenia zawartego we wzorze świadectwa pracy nie będzie już wynikać obowiązek pracodawcy wskazania pracownikowi sądu rejonowego – sądu pracy właściwego do wniesienia żądania o sprostowanie świadectwa pracy. Obowiązku takiego nie nakładają bowiem przepisy Kodeksu pracy.

Kolejne różnice w przepisach, które ma znieść nowelizacja omawianego rozporządzenia dotyczą m.in. tego komu i na jakich zasadach należy wydać kopię świadectwa pracy. Od 1 stycznia 2019 r. zostało to doprecyzowane (do Kodeksu pracy został wówczas wprowadzony art. 9412 Kodeksu pracy, który nałożył na pracodawcę obowiązek wydania kopii całości lub części dokumentacji pracowniczej na wniosek: pracownika lub byłego pracownika albo osób, o których mowa w art. 949 § 3 Kodeksu pracy – w przypadku śmierci pracownika lub byłego pracownika. Osobami tymi są: dzieci własne, dzieci drugiego małżonka oraz dzieci przysposobione; przyjęte na wychowanie i utrzymanie przed osiągnięciem pełnoletności wnuki, rodzeństwo i inne dzieci (z wyłączeniem dzieci przyjętych na wychowanie i utrzymanie w ramach rodziny zastępczej lub rodzinnego domu dziecka); małżonek (wdowa i wdowiec); rodzice, w tym ojczym i macocha oraz osoby przysposabiające). Teraz odpowiednia zmiana ma zostać wprowadzona do rozporządzenia w sprawie świadectwa pracy.

Obecnie projekt nowelizacji rozporządzenia w sprawie świadectwa pracy znajduje się na etapie opiniowania. Ma wejść w życie 7 września 2019 r.

Porady tygodnia

1.Kto od 1 września musi obowiązkowo zarejestrować się do VAT

Od 1 września br. zostanie ograniczona możliwość korzystania ze zwolnienia z VAT ze względu na wysokość obrotów. Z tego zwolnienia nie będą mogli korzystać podatnicy, bez względu na wysokość sprzedaży, gdy prowadzą sklepy internetowe m.in. z preparatami kosmetycznymi, komputerami, sprzętem gospodarstwa domowego. Zakaz korzystania ze zwolnienia będzie dotyczył również sklepów stacjonarnych sprzedających części samochodowe i do motocykli. Ze zwolnienia nie skorzystają także podatnicy świadczący usługi ściągania długów, w tym faktoringu. Oznacza to obowiązek złożenia zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R lub jego aktualizacji zasadniczo do 31 sierpnia 2019 r.

W art. 113 ust. 13 ustawy o VAT jest wykaz towarów i usług, których świadczenie powoduje, że podatnik nie może korzystać ze zwolnienia z VAT ze względu na wysokość sprzedaży (do 200 000 zł). Od 1 września br. wykaz ten zostanie poszerzony. To oznacza, że kolejna grupa podatników straci prawo do zwolnienia i będzie musiała obowiązkowo zarejestrować się do VAT.

Pierwsza grupa to podatnicy, którzy prowadzą sklepy internetowe i sprzedają towary wymienione w 4 grupowaniach PKWiU(zob. tabela). Ustawodawca definiuje tę sprzedaż jako sprzedaż w związku z zawarciem umowy w ramach zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej liczby środków porozumiewania się na odległość, do chwili zawarcia umowy włącznie.

Towary, których sprzedaż przez Internet powoduje utratę prawa do zwolnienia

Lp

Nazwa towaru w grupowaniu PKWiU

Nr PKWiU

Przykładowy wykaz towarów

1

Preparaty kosmetyczne i toaletowe

PKWiU 20.42.1

– perfumy i wody toaletowe

– kosmetyki do makijażu ust i oczu

– kosmetyki do manicure i pedicure

– pudry kosmetyczne lub toaletowe

– preparaty kosmetyczne lub upiększające, preparaty do pielęgnacji skóry (włączając preparaty do opalania), gdzie indziej niesklasyfikowane

– szampony, lakiery do włosów, preparaty do trwałej ondulacji lub prostowania włosów

– płyny do włosów i pozostałe preparaty do pielęgnacji włosów, gdzie indziej niesklasyfikowane

– preparaty do higieny zębów lub jamy ustnej (włączając pasty i proszki do przytwierdzania protez), nić dentystyczna

– preparaty stosowane przed goleniem, do golenia lub po goleniu

– dezodoranty osobiste i środki przeciwpotowe

– preparaty do kąpieli

– pozostałe wyroby kosmetyczne lub toaletowe, gdzie indziej niesklasyfikowane

2

Komputery, wyroby elektroniczne i optyczne

PKWiU 26

– elektroniczne układy scalone

– komputery i pozostałe maszyny do automatycznego przetwarzania danych

– części i akcesoria do komputerów i urządzeń peryferyjnych

– urządzenia elektryczne dla telefonii i telegrafii; wideofony

– anteny i reflektory antenowe wszelkich typów i części do nich; części do urządzeń nadawczych dla radiofonii i telewizji oraz kamer telewizyjnych

– urządzenia przeciwwłamaniowe, przeciwpożarowe oraz inne tym podobne i części do tych urządzeń

– odbiorniki radiowe i odbiorniki telewizyjne, nawet zawierające odbiorniki radiowe lub aparaturę do zapisu bądź odtwarzania dźwięku lub obrazu

– urządzenia do zapisu i odtwarzania dźwięku i obrazu

– mikrofony, głośniki, urządzenia odbiorcze dla radiotelefonii i radiotelegrafii

– konsole do gier wideo (w rodzaju stosowanych z odbiornikiem telewizyjnym lub samodzielnym ekranem) i pozostałe urządzenia do gier zręcznościowych lub hazardowych z elektronicznym wyświetlaczem

– instrumenty i przyrządy nawigacyjne, meteorologiczne, geofizyczne itp.

– termostaty, manostaty i pozostałe przyrządy i aparatura do automatycznej regulacji lub kontroli

– zegarki i zegary, z wyłączeniem ich mechanizmów i części, mechanizmy zegarkowe i zegarowe oraz ich części

– urządzenia napromieniowujące, sprzęt elektromedyczny i elektroterapeutyczny

– sprzęt fotograficzny i jego części oraz pozostałe instrumenty optyczne i ich części

3

Urządzenia elektryczne i nieelektryczne sprzętu gospodarstwa domowego

PKWiU 27

– silniki elektryczne, prądnice i transformatory

– aparatura rozdzielcza i sterownicza energii elektrycznej

– baterie i akumulatory

– kable światłowodowe

– sprzęt oświetleniowy elektryczny

– chłodziarki i zamrażarki; pralki; koce elektryczne; wentylatory

– golarki, depilatory i maszynki do strzyżenia włosów, z własnym silnikiem elektrycznym

– suszarki do włosów lub rąk, elektrotermiczne; żelazka elektryczne

– podgrzewacze wody elektryczne o działaniu natychmiastowym lub zbiornikowe oraz grzałki nurnikowe

– urządzenia do ogrzewania pomieszczeń i ogrzewania gleby, elektryczne

– kuchenki mikrofalowe

– pozostałe piece; kuchenki, płyty kuchenne, pierścienie do gotowania; ruszty do smażenia i pieczenia

– sprzęt gospodarstwa domowego do gotowania i ogrzewania, nieelektryczny

4

Maszyny i urządzenia gdzie indziej niesklasyfikowane

(PKWiU 28)

– silniki

– turbiny pompy

– pompy

Szczegółowy wykaz towarów znajdujących się we wskazanych grupowaniach PKWiU 2008 znajdziemy na stronie https://stat.gov.pl/Klasyfikacje/ lub w Inforlex w zakładce Pomoce dla Profesjonalistów.

Ponadto gdy towary wymienione w tabeli będą sprzedawane w sklepach stacjonarnych, podatnik nie traci prawa do zastosowania zwolnienia.

Druga grupa to podatnicy sprzedający hurtowo i detalicznie (również w sklepie internetowym) części do:

  • pojazdów samochodowych (PKWiU 45.3),
  • motocykli (PKWiU 45.4).

Jak czytamy w uzasadnieniu do projektu:

W przypadku obrotu częściami do pojazdów samochodowych i motocykli objęcie wyłączeniem nie tylko tzw. sprzedaży internetowej jest uzasadnione szeroką skalą oszustw również i w przypadku handlu stacjonarnego.

Powstaje pytanie, czy ze zwolnienia będą mogli korzystać np. mechanicy, którzy w ramach usługi sprzedają klientowi części. W tym przypadku należy uznać, że takie prawo będzie przysługiwało. Dostawa części samochodowych w ramach usług naprawy powinna być dla celów VAT traktowana jak składnik jednego kompleksowego świadczenia, jakim jest dokonanie naprawy. Element składowy tego świadczenia, tj. części zamienne, ma dla zleceniodawców poboczne znaczenie w świetle celu głównego. Nie można go w racjonalny sposób osiągnąć inaczej, niż przez nabycie kompleksowej usługi, mającej doprowadzić pojazd do stanu używalności.

Ponadto od 1 września br. płacąc za te towary trzeba bedzie obowiązkowo stosować split payment, gdy należność ogółem za fakturę przekroczy 15 000 zł.

Trzecia grupa to podatnicy świadczący usługi ściągania długów, w tym faktoringu. Oni również zostaną pozbawieni prawa do zwolnienia podmiotowego.

Nowe regulacje będą miały zastosowanie od dostaw dokonanych od 1 września br. Jeśli do końca sierpnia została pobrana zaliczka. Zastosowanie znajdzie art. 41 ust. 14h w zw. z ust. 14f ustawy o VAT. Z przepisu tego wynika, że zaliczka otrzymana przed utratą zwolnienia korzysta ze zwolnienia. Opodatkowaniu podlegać będzie ewentualnie pozostała część wynagrodzenia jeśli zostanie wpłacona już we wrześniu br. Sklepy ustalając wynagrodzenie powinny wziąć to pod uwagę.

Przykład

Podatnik prowadzi sklep internetowy ze sprzętem AGD. Do końca sierpnia br. korzysta ze zwolnienia podmiotowego. Klient wpłacił zaliczkę 30 sierpnia br. Towar został wystały 2 września. Dostawa ta jest zwolniona z VAT.

Przykład

Podatnik prowadzi sklep internetowy ze sprzętem AGD. Do końca sierpnia br. korzysta ze zwolnienia podmiotowego. Klient wpłacił 50% zaliczki 30 sierpnia br. Pozostała część będzie zapłacona przy odbiorze. Towar został wystały 2 września. W takim przypadku zaliczka korzysta ze zwolnienia. Natomiast pozostała część zapłaty będzie opodatkowana stawką 23%.

2.Prawie 100 tys. zł na rozpoczęcie działalności gospodarczej

Założenie działalności gospodarczej, utworzenie miejsca pracy, czy bezpłatne usługi szkoleń i doradztwa – to przedsięwzięcia, które można sfinansować dzięki pożyczce z programu „Pierwszy biznes – Wsparcie w starcie”. W tym roku na ten cel udostępnione będzie nawet 110 mln zł. Program „Pierwszy biznes – Wsparcie w starcie” jest finansowany ze środków Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej, a zarządza nimi Bank Gospodarstwa Krajowego.

Do Instytucji finansujących w całym kraju trafiła już nowa pula środków na pożyczki z programu „Pierwszy biznes – Wsparcie w starcie”. O nisko oprocentowane pożyczki na założenie własnej działalności gospodarczej mogą ubiegać się studenci, absolwenci, bezrobotni w tym osoby powracające z zagranicy oraz opiekunowie osób niepełnosprawnych. Z programu mogą skorzystać także m.in. żłobki i kluby dziecięce oraz podmioty świadczące usługi rehabilitacyjne dla dzieci niepełnosprawnych.

Dzięki nisko oprocentowanej pożyczce z programu „Pierwszy biznes – Wsparcie w starcie” można również sfinansować utworzenie i wyposażenie miejsca pracy. Pożyczkobiorcy mogą również skorzystać z bezpłatnych usług szkoleń i doradztwa.

– Na utworzenie własnej działalności gospodarczej oferujemy pożyczki do wysokości blisko 99 tys. zł z okresem spłaty 7 lat i preferencyjnym oprocentowaniem w wysokości 0,18 albo 0,44 proc. Przy czym to niższe oprocentowanie jest dostępne dla podmiotów, które świadczą usługi związane z rehabilitacją czy opieką nad małymi dziećmi w postaci żłobków lub klubów dziecięcych – podkreśla Magdalena Typa. – Przedsiębiorstwa, które chciałyby zatrudnić osobę bezrobotną, mogą skorzystać z pożyczki do kwoty 29 tys. zł z okresem spłaty do 3 lat. To, co wyróżnia te dwie formy finansowania, to brak wkładu własnego i możliwość uzyskania finansowania do 100 proc. kosztów kwalifikujących się do objęcia tym finansowaniem.

Do tej pory do ponad 4,2 tys. nowych przedsiębiorców trafiło w sumie blisko 280 mln zł. Z programu mogą skorzystać też firmy, które chcą utworzyć nowe stanowisko pracy dla osoby bezrobotnej, absolwenta bądź opiekuna osoby niepełnosprawnej. Dotychczas z takiej możliwości skorzystało 112 przedsiębiorstw, do których trafiło łącznie 2,7 mln zł.

– Program „Pierwszy biznes – Wsparcie w starcie” sprawdza się bardzo dobrze i dlatego go kontynuujemy.– Wspiera on osoby, które pozostają bez pracy. Jest skierowany do grup, które tego wsparcia najbardziej potrzebują, czyli m.in. młodych, osób powracających do kraju czy opiekunów osób niepełnosprawnych, które nie pracują. – mówi Stanisław Szwed, sekretarz stanu w Ministerstwie Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej. – W sytuacjach kryzysowych istnieje też możliwość umorzenia pożyczki, ale w tym celu zostać spełnione określone warunki – dodaje Stanisław Szwed.

Jak podkreśla, największym do tej pory zainteresowaniem cieszą się pożyczki pozyskiwane przez osoby, które chcą utworzyć miejsce pracy dla samych siebie i założyć własną działalność gospodarczą. Do tej pory program przyczynił się już do utworzenia ponad 4 tys. mikrofirm.

– Na cały program przeznaczono ponad 500 mln zł. Z tej kwoty do zagospodarowania w tym roku jest 110 mln zł i znakomita większość została już udostępniona naszym partnerom, czyli podmiotom, z którymi współpracujemy i które oferują pożyczki na preferencyjnych warunkach – dodaje Magdalena Typa.

Aby ubiegać się o wsparcie, należy zwrócić się do instytucji współpracujących z Bankiem Gospodarstwa Krajowego, które pośredniczą w udzielaniu pożyczek. Są to Lubelska Fundacja Rozwoju, Fundacja Agencja Rozwoju Regionalnego w Starachowicach, Fundusz Regionu Wałbrzyskiego oraz Fundacja Rozwoju Śląska. Natomiast BGK prowadzi w tej chwili postępowanie przetargowe na wybór kolejnych pośredników, co oznacza, że w ciągu kolejnych 2–3 miesięcy poszerzy się katalog instytucji oferujących wsparcie na preferencyjnych warunkach.

Więcej informacji: wsparciewstarcie.bgk.pl

Porady tygodnia

1.Zerowy PIT dla młodych – konieczne oświadczenie pracownika

Z dniem1 sierpnia 2019 r. do przepisów updof zostanie dodane nowe zwolnienie dla przychodów osiąganych przez podatników do dnia ukończenia 26. roku życia. Pracodawcy po raz pierwszy uwzględnią nową ulgę już przy wypłacie wynagrodzeń w sierpniu, pod warunkiem że otrzymają stosowny wniosek pracownika o zastosowanie zwolnienia.

Nowe zwolnienie dla przychodów otrzymywanych przez podatników do dnia ukończenia 26. roku życia określa dodany z 1 sierpnia 2019 r. art. 21 ust. 1 pkt 148 updof. Z przepisu tego wynika, że zwolnienie to ma zastosowanie, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

  1. uzyskany przychód jest przychodem z pracy, stosunku służbowego, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy lub przychodem ze zlecenia,
  2. ww. przychód został uzyskany do dnia ukończenia przez podatnika 26. roku życia,
  3. nie został przekroczony limit zwolnienia, czyli 85 528 zł w roku podatkowym (z wyjątkiem 2019 r., w którym limit zwolnienia wynosi 35 636,67 zł) .

Zwolnienie nie obejmuje wszystkich rodzajów przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Obejmuje ono wyłącznie przychody z pracy oraz ze zleceń. Inne przychody (np. przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej czy przychody z umów o dzieło) ze zwolnienia tego nie korzystają.

Należy podkreślić, że co do zasady płatnik nie ma obowiązku stosowania omawianego zwolnienia z PIT przy obliczaniu zaliczek na podatek od dochodów uzyskanych w 2019 r. (zob. art. 5 ust. 2 ustawy nowelizującej). Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 updof, będzie wówczas uwzględniane przez podatników dopiero na etapie składania zeznania PIT za 2019 r.

Inaczej będzie, gdy podatnik złoży płatnikowi pisemne oświadczenie, że uzyskane przez niego w okresie od 1 sierpnia do 31 grudnia 2019 r. przychody z tytułów określonych w art. 21 ust. 1 pkt 148 updof będą w całości zwolnione od podatku na podstawie tego przepisu. Płatnik, który je otrzyma, zostanie zwolniony z obowiązku poboru zaliczek na PIT za takiego pracownika.

2.Obniżenie PIT do 17 proc. przysłuży się najmniej zarabiającym

Obniżenie PIT do 17 proc. przysłuży się najmniej zarabiającym, czyli osobom, których dochody nie przekraczają w skali roku 85 tys. 528 zł. – uważa ekspert Business Centre Club Jacek Matarewicz.

Rząd przyjął we wtorek projekt ustawy zmieniającej ustawę o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawę o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw. Projekt zakłada obniżenie PIT z 18 do 17 proc. oraz koszty pracy przez co najmniej dwukrotne podniesienie kosztów uzyskania przychodów dla pracowników.

Według eksperta ds. prawa podatkowego Business Centre Club Jacka Matarewicza zmiany w zdecydowanej większości przysłużą się najmniej zarabiającym, tj. osobom, których dochody nie przekraczają w skali roku 85 tys. 528 zł. Dodał, że “pewne korzyści osiągną także osoby piastujące funkcje korporacyjne”. Chodzi przede wszystkim o członków zarządów czy wykonujących tzw. kontrakty menedżerskie.

Ekspert w komentarzu zaznaczył, że zaproponowane przez rząd podwyższenie kosztów uzyskania przychodów obejmie nie tylko stosunek pracy, lecz także przychody z osobiście wykonywanej działalności przez osoby np. należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych, a także zarządzające przedsiębiorstwem. “Zgodnie z art. 22 ust. 9 pkt 5 ustawy o PIT do pewnych kategorii przychodów z działalności wykonywanej osobiście stosuje się odpowiednio koszty pracownicze” – napisał w komentarzu.

Podkreślił, że “nie można również przejść obojętnie obok skutków, za które zapłacą wszyscy, tzn. szacowanych 10 miliardów rocznych kosztów związanych z wejściem w życie proponowanych zmian”. Dodał, że kwota ta może również okazać się większa, co – jak zaznaczył – “tym bardziej rodzi pytanie, czy staliśmy się już na tyle bogatym krajem, żeby sobie pozwolić na taki spadek wpływów budżetowych przy kosmetycznych różnicach jednostkowych”

W ocenie Matarewicza BCC zmiana dotknie także w samorządy terytorialne. Jego zdaniem treść uzasadnienia projektu ustawy zmieniającej nie wskazuje, w jaki sposób rząd zrekompensuje jednostkom samorządu terytorialnego mniejsze wpływy z podatków. W opinii eksperta BCC zmiany nie są adresowane do przedsiębiorców i osób dających zatrudnienie. “Większą wagę przywiązuje się więc do pozyskania kolejnych wyborców niż stymulowania polskiej gospodarki czy zachęcania firm do inwestowania” – napisał.

Według resortu finansów rozwiązania zawarte w projekcie ustawy obniżający podstawową stawkę PIT z 18 do 17 proc. obejmą ok. 25 mln Polaków, mają obowiązywać od 1 października br.

Porady tygodnia

1.Pracodawcy nie mogą samodzielnie prowadzić kontroli stanu trzeźwości pracowników

W obecnym stanie prawnym pracodawcy nie mogą samodzielnie prowadzić kontroli stanu trzeźwości pracowników. Przesądza o tym brzmienie ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi – wskazał Urząd Ochrony Danych Osobowych.
Urząd przygotował komunikat w związku z kierowanymi do niego pytaniami wynikającymi m.in.
z najnowszych zmian w Kodeksie pracy.
UODO podnosi, że w obecnym stanie prawnym pracodawcy nie mogą samodzielnie prowadzić kontroli stanu trzeźwości pracowników, w tym kontroli wyrywkowych.
Urząd wyjaśnia, że dodany art. 221b Kodeksu pracy, obowiązujący od 4 maja br., określa, że tzw. dane szczególnych kategorii, w tym o zdrowiu, pracodawca może przetwarzać, gdy pracownik bądź kandydat do pracy wyrazi na to zgodę i z własnej inicjatywy przekaże takie dane. W opinii UODO wiedza o tym, czy ktoś jest nietrzeźwy jest informacją o stanie zdrowia. Urząd zauważa jednocześnie, że przywołany przepis Kodeksu pracy w ogóle nie ma związku z badaniem pracowników alkomatem przez pracodawcę.
UODO wyjaśnia, że okoliczności i zasady, na jakich można przeprowadzić badanie trzeźwości pracownika określa art. 17 ustawy z 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi.
Zgodnie z przywołanym przepisem stan trzeźwości pracowników można sprawdzać, ale tylko wtedy, gdy łącznie są spełnione dwa warunki: badanie odbywa się na żądanie kierownika zakładu pracy, osoby przez niego upoważnionej lub pracownika, co do którego zachodzi uzasadnione podejrzenie, że spożywał alkohol w czasie pracy lub stawił się do niej w stanie po użyciu alkoholu. Badanie przeprowadza uprawniony organ powołany do ochrony porządku publicznego (np. policja), a zabiegu pobrania krwi dokonuje osoba mająca odpowiednie kwalifikacje zawodowe, co ma zapewnić wiarygodność wyniku badania.
Podkreślenia – według UODO – wymaga fakt, że zgodnie z ustawą o wychowaniu w trzeźwości
i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, dopiero gdy zachodzi uzasadnione podejrzenie, że pracownik stawił się do pracy w stanie po użyciu alkoholu albo spożywał alkohol w czasie wykonywania obowiązków służbowych, to kierownik zakładu pracy lub osoba przez niego upoważniona mają obowiązek niedopuszczenia takiej osoby do pracy.
W takiej sytuacji pracodawca w ogóle nie musi np. wzywać policji, by zbadała alkomatem pracownika. Samo uzasadnione podejrzenie, że dana osoba jest pod wpływem alkoholu jest wystarczające, by nie dopuścić jej do pracy. Badanie alkomatem może być zainicjowane przez pracownika, np. w odpowiedzi na zarzut, że jest pod wpływem.
“Brzmienie ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi wyklucza więc wyrywkowe czy prewencyjne badania pracowników alkomatem” – podnosi UODO.
W opinii organu ds. ochrony danych osobowych nie ma podstawy prawnej, która umożliwiłaby pracodawcom samodzielną kontrolę pracowników alkomatem.
Według UODO nie można więc traktować badania stanu trzeźwości pracowników m.in. jako formy monitorowania pracy pracowników (o której mowa w art. 22 (3) § 4 Kodeksu pracy), działania niezbędnego dla zapewnienia ogółowi pracowników bezpiecznych lub higienicznych warunków pracy czy usprawiedliwionego ze względu na uzasadniony interes pracodawcy.
UODO podkreśla, że jeżeli w określonych zawodach lub branżach, m.in. ze względu na konieczność zapewnienia bezpieczeństwa publicznego, potrzebne jest umożliwienie pracodawcom samodzielnego przeprowadzania badań stanu trzeźwości pracowników, także wyrywkowych, to środowiska pracodawców powinny zainicjować podjęcie stosownych prac legislacyjnych..
Urząd Ochrony Danych Osobowych zapowiada, że będzie bacznie przyglądał się takiej inicjatywie, by ustawodawca, tworząc stosowne narzędzia prawne dla niektórych pracodawców, zapewnił gwarancje dla praw i wolności osób. Należy bowiem – jak zauważa UODO – równoważyć potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa publicznego z wartościami, jakimi są prawo do prywatności i godność pracownika.
Źródło: PAP

2.Zmieniając rezydencję dla celów podatkowych poinformuj urząd skarbowy

Osoby, które zmieniły rezydencję dla celów podatkowych powinny poinformować o tym urząd skarbowy. Podatnicy, którzy mieszkają za granicą i są rezydentami innego państwa, a mimo to otrzymali informację o konieczności zapłaty podatku za 2018 r. powinni skontaktować się z właściwym urzędem skarbowym. Podatnik, który jest rezydentem w innym kraju nie musi płacić podatku w Polsce, a wystawione zeznanie podatkowe PIT-37 będzie unieważnione. Jeśli już podatek zapłacił, to wpłata zostanie zwrócona.
Podatnicy mogą korzystać z kontaktu telefonicznego oraz mailowego z urzędem skarbowym. W razie potrzeby mogą dostarczyć elektronicznie wszelkie dokumenty świadczące o rezydencji podatkowej w innym kraju niż Polska, takie jak np. certyfikat rezydencji wydawany przez państwo miejsca zamieszkania, dokumenty (zeznania podatkowe) złożone przez podatnika w państwie rezydencji, dokumenty poświadczające zameldowanie (zamieszkanie) w państwie rezydencji lub zgłoszenia aktualizacyjne adresu zamieszkania.
W przypadku potwierdzenia przez urząd skarbowy rezydencji podatnika w innym kraju, podatnik nie będzie zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych, a zeznanie podatkowe PIT-37 zostanie unieważnione.
W przypadku gdyby jednak podatnik dokonał zapłaty podatku, a wynik czynności sprawdzających wskazywałby na obowiązek zapłaty podatku w państwie rezydencji (a nie w Rzeczypospolitej Polskiej), dokonana przez podatnika wpłata podlega zwrotowi.
Urzędy skarbowe są zobligowane do weryfikacji obowiązków podatkowych podatników (w tym emerytów) z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych, które zostały określone w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz w treści zawieranych z innymi krajami umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.
W związku z tym urzędy skarbowe sprawdzają m.in. czy nie uległ zmianie status prawny podatników, potwierdzają czy podmiot był w ostatnim roku nierezydentem w rozumieniu przepisów prawa (a więc miał ograniczony obowiązek podatkowy). W przypadku rozliczeń za 2018 rok, gdy do 30 maja 2019 r. nie została wyjaśniona kwestia rezydencji podatkowej podmiotu, w sposób pozwalający na jednoznaczne stwierdzenie, czy podmiot jest nierezydentem, wówczas do podatnika była wysyłana informacja w zakresie zapłaty podatku.
Źródło: Ministerstwo Finansów

Porady tygodnia

1.Ulga w PIT dla młodych pracowników już od sierpnia

Dochody podatników do 26. roku życia w kwocie nieprzekraczającej 85,5 tys. zł będą zwolnione z podatku dochodowego od osób fizycznych. Zwolnienie będzie dotyczyć zarówno przychodów z pracy jak i z umów zlecenia zawartych z firmą. Zgodnie z założeniami przepisy o uldze wejdą w życie 1 sierpnia 2019 r. i będą mieć zastosowanie do przychodów uzyskanych od tej daty.

„Dzięki wprowadzeniu ulgi w PIT dla osób do 26. roku życia (czyli tzw. PIT 0 dla młodych) osoby, które rozpoczynają swoją karierę zawodową, otrzymają do ręki wyższe wynagrodzenie za swoją pracę. Będzie to istotny impuls do podejmowania legalnego zatrudnienia oraz pozostawania w kraju i rozwijania polskiej gospodarki” – powiedział minister finansów Marian Banaś.

Projekt nowelizacji ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych stanowi realizację zapowiedzi zmian w podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie likwidacji PIT dla młodych do ukończenia 26. roku życia.

Zwolnienie będzie dotyczyć dochodów do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł.

Projekt zakłada, że przepisy o uldze wejdą w życie 1 sierpnia 2019 r. i będą mieć zastosowanie do przychodów uzyskanych od tej daty.

2.Dla kogo zwolnienie z pracy w czasie upałów

Przepisy nie określają maksymalnych temperatur, jakie powinny występować w pomieszczeniach pracy. Należy jednak przyjąć, że do przekroczenia normy temperaturowej dochodzi, kiedy przy ciężkiej pracy fizycznej w hali jest ponad 28°C, w przypadku warunków szczególnych powyżej 26°C, a przy pracy biurowej – ponad 30°C.

Wysokie temperatury panujące na stanowiskach pracy nakładają na pracodawcę dodatkowe obowiązki. Jest on bowiem zobligowany do zapewnienia pracownikom napojów – po przekroczeniu 25°C (przy pracy na otwartej przestrzeni) lub 28°C w przypadku pozostałych prac.

W odniesieniu do niektórych grup pracowników przepisy prawa pracy nakładają na pracodawcę obowiązek przeniesienia do innej pracy lub zwolnienia z obowiązku jej świadczenia w przypadku, gdy temperatura na stanowiskach pracy tych pracowników przekroczy określone przepisami normy.

W niekorzystnych temperaturach nie może pracować:

  • pracownik młodociany – w pomieszczeniach, w których temperatura powietrza przekracza 30°C, a wilgotność względna powietrza 65%; w środowisku pracy o dużych, nagłych wahaniach temperatury o różnicy co najmniej 15°C; jeżeli nie ma możliwości zapewnienia takiemu pracownikowi co najmniej 15-minutowej adaptacji w pomieszczeniu o pośredniej temperaturze;
  • pracownica w ciąży oraz karmiąca dziecko piersią – w mikroklimacie zimnym, gorącym i zmiennym, w którym nagłe zmiany temperatury powietrza wynoszą powyżej 15°C.